عشق یک احساس انتزاعیه که با اینکه تجربه اش کردم گاهی به وجودش شک می کنم و شک دارم واقعا وجود داشت یا یک توهم زود گذر بود اما سکس و لذت اون دیدنیه و من لذت سکس و رخوت و سستی بعد از اون رو به تمام زیبایی های عشق ترجیح میدم.
پ.ن از تمام دلایلی که بر اثبات مفاهیم انتزاعی آوردند خسته ام من فقط به چشم هام ایمان دارم و عقلم. به این ایمان دارم که دل و احساس همیشه راست نمیگن.
از تمام عشاق واقعی و غیر واقعی عذر میخوام